Afirmacja życia w twórczości Leopolda Staffa
Afirmacja życia w twórczości Leopolda Staffa
Życie w twórczości L. Staffa pojmowane jest jako harmonijne współistnienie pozornie sprzecznych elementów: bólu i radości, śmierci i życia, trwania i przemijania. Choć poeta wie, że marzenie człowieka o szczęściu rzadko się spełnia – wierzy jednak na przekór schyłkowym teorią o bezsensie i chaosie świata, że istnieje ład i harmonia. "Przedśpiew", "Życie bez zdarzeń" – w wierszach tych znajdujemy także odwołania do filozofii epikurejskiej ( radość życia ) i stoickiej ( spokój i opanowanie ) oraz do gotowego hasła renesansu: "żyłem i z rzeczy ludzkich nic nie jest mi obce".Informacje na temat "Płaczący Bóg nad losem człowieka? J 11, 32?45" znajdziesz tutaj
