Słynna, otoczona poetycką legendą pieśń Jana Kochanowskiego
-
„Wszędy pełno Ciebie, Kościół Cię nie ogarnie” – Bóg wychodzi poza dogmaty głoszone przez Kościół, występuje wszędzie, ogrania przyrodę
-
„Demiurgos” – Bóg stwórca
-
„Deus-artifex” – bóg artysta, budowniczy, architekt, rzemieślnik
-
boskie dzieło stworzenia oglądamy jako dzieło sztuki
-
zastosowanie antropomorfizacji; Bóg – człowiek, który zajmuje się gospodarstwem
-
ojciec, opiekun, stróż
-
Bóg w postaci anioła, który opiekuńczo rozpościera skrzydła nad ludźmi
-
Stwórca animatorem, ożywia jako pan wszechświata całą przyrodę, naturę
-
postawa wdzięczności
-
Bóg nie potrzebuje bogactw i tak wszystko należy do Niego
-
miłość człowieka względem Boga
-
ufność, iż pod Jego opieką człowiek żyje bezpiecznie, spokojnie
-
człowiek jest dzieckiem Boga, szanuje Go i kocha
-
człowiek swa wdzięczność wyraża modlitwą, oddaniem, zawierzeniem, ufnością
-
świat jest doskonały – stworzony przez Boga dla człowieka
-
świat jest uporządkowany, Bóg stwarza ład i porządek, nie ma przypadkowości w świecie
-
ład przyrody jest dowodem na istnienie Boga; Bóg jest sprawcą porządku, natury Ziemi i Kosmosu
-
człowiek jest elementem natury, podlega jej prawom, stąd czerpie satysfakcję i wewnętrzną harmonię
-
nie ma sprzeczności między światem doczesnym, a życiem wiecznym
-
manifest humanistycznej religijności
-
Manifest renesansowego optymizmu
-
świadectwo możliwości i potrzeby tworzenia wielkiej poezji w języku narodowym
-
nawet styl hymnu jest renesansowy. Stroni od konkretu, wyrazistego szczegółu. Obrazowanie wskazuje tylko na pewne typowe, powszechnie przyjęte rysy; charakterystyczne pod tym względem są personifikacje czterech pór roku. Jesteśmy tu w świecie uogólnień. Ziemię pokrywają „rozliczne zioła”. Wiosna rodzi „rozliczne kwiatki”. „Wszelkie źwierze” bierze pokarm z ręki Boga.
-
Zasadą obrazowania jest animizacja i personifikacja
-
Świat uogólnień, ogromu i nieskończoności uwydatniają określenia zaczynające się od przyrostka „nie”. „Nie” w rozmaitych kombinacjach tworzy swojego rodzaju motyw przewodni wiersza: występuje jako zaprzeczenie, sylaba w wyrazie, tworzy rym.
-
pieśń otwiera także nowy okres w dziejach wersyfikacji polskiej
-
piękno językowe, piękno stylu
-
nawiązanie do antyku
-
kunsztowna forma
Tagi: FRASZKI, Jan Kochanowski, LITERATURA, praca kontrolna, renaissance, Renesans, ściąga, ściągi, wypracowanie.
