Czy „Oda do młodości” jest dziełem klasycznym czy romantycznym
Utwór "Oda do młodości" Adama Mickiewicza łączy w sobie, pozornie sprzeczne, cechy romantyczne i oświeceniowe.
Z poprzedniej epoki wyrasta pogląd o wyższości celów społecznych nad prywatnymi jednego człowieka i wynikającej z tego konieczności podporządkowania się interesom ogółu. służba społeczna musi się odbywać się oczywiście w grupie (sprzeczność z działaniami Konrada). młodzież musi się zjednoczyć w braterstwie i równości. w tej jedności jest wstanie udoskonalić świat, poprowadzić go na nowe tory.
To wszystko łączy autor z założeniami romantycznymi: pojawia się gloryfikacja młodości jako siły tworzącą i wynoszącą człowieka ponad codzienne sprawy ("Młodości dodaj mi skrzydeł"). motyw lodu wiązać można z mitem o Ikarze, którego można uznać, tak jak romantyków, za człowieka dążącego do jakiegoś pięknego, odległego ale przyciągającego celu i potrafiącego pokonać wszelkie przeszkody stojące mu na drodze (nie wspomina się o niedosięgłości tego celu). jest tu też kreacja podmiotu lirycznego jako pełnego zapału, nadziei, pokonującego rzeczywistość i własne słabości, oraz charakteryzującego się wybitnym indywidualizmem, co jest typowe dla romantyzmu. pojawia się tu także idea rewolucji ideowej, wzywająca do bezkompromisowej walki z rzeczywistością (zastaną – znów romantyzm).
Jednak pojawia się, w związku z motywem walki, polemika (łagodnie mówiąc) z ideałami oświeceniowymi: przeciwstawia racjonalizmowi, logice i zdrowemu rozsądkowi romantyczną wiarę w poznanie pozazmysłowe, kierowanie się uczuciami i otwartość na nowe, nadchodzące wyzwania (walka o wolność). krytykuje więc "szkiełko i oko", twierdząc, że uniemożliwiają one poznania istoty świata. mówi, że konserwatyzm prowadzi do śmierci duchowej ("Bez serc, bez ducha, to szkieletów ludy").
To właśnie spowodowało wielkie rozbieżności w interpretacji tego utworu (od manifestu oświeceniowego, przez mieszankę aż do romantyzmu), ale na pewno utwór zdobył sobie wielką popularność w okresie walk narodowowyzwoleńczych na początku XIX wieku wzywając do walki, aktywności, głosząc wiarę w zwycięstwo.
Jeśli podobał Ci się ten post, zobacz również "edukacja w polsce"
